<< Terugblik op de actualiteit

Wekelijkse update

Is China erop uit tijd te winnen?

 

Alle ogen waren opnieuw gericht op Donald Trump, die vorige week de beurzen weer in de greep hield met zijn sensatiebeluste optreden.

Allereerst door zijn onwelgevallige uitlatingen en nauwelijks verhulde dreigementen aan het adres van China. Hij herhaalde dat Peking “het akkoord had verhinderd”, verheugde zich over de invoering van nieuwe invoerrechten en waarschuwde dat een akkoord moeilijker te bereiken zou zijn na zijn eventuele herverkiezing. En hoewel sommige uitlatingen positiever waren, had deze rancuneuze toon opnieuw de overhand.

Vervolgens door een decreet te ondertekenen dat Amerikaanse telecomaanbieders verbiedt apparatuur te betrekken van buitenlandse bedrijven die als risicovol beoordeeld worden. Dit decreet, waarvoor Trump de “nationale noodtoestand” uitriep, is rechtstreeks gericht tegen China – met name elektronicagigant Huawei. Deze maatregel was weliswaar al enige tijd in de maak, maar komt in een ander daglicht te staan door de momenteel weer oplopende spanningen. China reageerde overigens onmiddellijk door schande te spreken van een achterbakse list die “de economische en handelsrelaties verder zou kunnen ondermijnen”.

Ten slotte door zijn besluit over een eventuele heffing op Europese en Japanse auto’s en reserveonderdelen met zes maanden uit te stellen. Een in eerste instantie door de Amerikaanse pers naar buiten gebracht bericht dat vrijdag officieel werd bevestigd, en dat door de markten werd geïnterpreteerd als de terugkeer naar een “diplomatiekere” Trump.

Het zou echter een misvatting zijn de huidige situatie enkel te analyseren in het licht van de opstelling en de uitlatingen van Donald Trump. De Chinese reactie is namelijk net zo veelzeggend. Aan het einde van de week kwamen de beleggers, die ongetwijfeld te optimistisch waren, van een koude kermis thuis toen Peking aangaf weinig heil te zien in verdere onderhandelingen omdat Donald Trump recentelijk niet oprecht is geweest. Tot dusver is nog geen enkele datum genoemd voor de hervatting van het overleg, behalve dan een mogelijke ontmoeting tussen Trump en Xi Jinping tijdens de G20 (28 en 29 juni aanstaande). Deze uitlatingen doen vermoeden dat China er mogelijk op uit is tijd te winnen.

Weliswaar dreigt nog eens 325 miljard dollar aan Chinese producten zwaarder te worden belast, maar met elke nieuwe verhoging van de douanetarieven neemt de speelruimte van de Verenigde Staten verder af. Het is moeilijk voor te stellen dat Washington de invoerrechten verder zal verhogen of Chinese producten massaal zal boycotten, gezien het belang van de handelsrelaties die talloze Amerikaanse bedrijven met China onderhouden. Ook al heeft deze wildgroei aan heffingen wel degelijk invloed op de Chinese economie, blijven de gevolgen te overzien en kunnen ze worden gecompenseerd met economische stimuleringsmaatregelen. Bovendien heeft China geen noemenswaardige verkiezingskalender, en de onwrikbare houding van zijn leiders in deze kwestie kan rekenen op de steun van de bevolking. De situatie is anders voor Donald Trump, die zich opmaakt voor een herverkiezing waarbij een akkoord met China goed van pas zou komen.

Het grootste risico is dan ook dat het overleg vastloopt, en niet zozeer een eenzijdige terugtrekking uit de onderhandelingen of een escalatie van represaillemaatregelen. En net nu de beleggers dachten dat een akkoord bijna in kannen en kruiken was, brengt dit opnieuw onzekerheid met zich mee. Een situatie waar de markten nooit echt baat bij hebben.